ภาษาลู

ภาษาลูคือภาษาลับของไทยที่แตกทุกพยางค์ออกเป็นคู่ พยางค์แรกใช้ ล เป็นพยัญชนะต้น พยางค์ที่สองคงพยัญชนะต้นเดิมไว้แล้วใช้สระอู และทั้งคู่ออกเสียงวรรณยุกต์เท่ากับคำเดิม

เริ่มจากพยางค์เดียวก่อน พูดซ้ำด้วย ล ประกอบสระและตัวสะกดชุดเดิม แล้วพูดพยัญชนะต้นเดิมกับสระอูและตัวสะกดชุดเดิมอีกครั้ง คำว่า คิดถึง รักนะ จึงกลายเป็น ลิดคุด หลึงถุง ซักรุก ละนุ

ถ้าพยางค์แรกขึ้นต้นด้วย ล คำที่ได้จะกลับไปเหมือนคำเดิมและหมดความเป็นภาษาลับ ส่วน ซ เป็นอักษรต่ำกลุ่มเดียวกับ ร และ ล รูปวรรณยุกต์จึงยกมาใช้ได้โดยไม่ต้องแก้

ยังไม่มีที่มาที่ยืนยันได้ บทความไทยเล่าไว้ทั้งทางภาษาในเรือนจำและการเล่นคำของวัยรุ่น โดยยังไม่มีหลักฐานทั้งสองทาง สิ่งที่ชัดเจนคือรูปแบบการแปลงและกลุ่มผู้ใช้ที่ทำให้ภาษานี้อยู่มาถึงวันนี้

คำผวนสลับเสียงท้ายของสองพยางค์แล้วได้คำสองคำ ส่วนภาษาลูทำงานอยู่ในพยางค์เดียวแล้วได้คู่พยางค์ออกมา จึงเป็นการเล่นคำคนละแบบและให้ผลคนละอย่าง

ขึ้นอยู่กับว่าโมเดลอ่านภาษาไทยด้วยวิธีใด ประโยคภาษาลูสะกดถูกทุกตัวแต่ไม่มีในคลังคำ ระบบที่พึ่งคลังคำจึงตัดพยางค์ผิด ส่วน Paxa TTS Flash อ่านภาษาไทยจากตัวอักษร ซึ่งเป็นทางเดียวกับที่คนไทยอ่านคำที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

ฟังได้จากช่องด้านบนของหน้านี้ พิมพ์ได้ครั้งละไม่เกิน 50 ตัวอักษร ไม่ต้องสมัครสมาชิกและไม่ต้องผูกบัตร เลือกได้ 9 เสียง